دور زدن قانون برای حمایت از آثار ارزشی ممنوع

کارگردان مستند «آقا نعمت» در گفت‌وگو با آنا مطرح کرد:

شبکه |قانون |قله دماوند

کارگردان مستند «آقا نعمت» ضمن انتقاد از نحوه برخورد داوران جشنواره سینما حقیقت با این مستند از فعالیت‌های خود گفت.

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری آنا، علی تک‌روستا مستندسازی است که پاییز امسال با فیلم «آقا نعمت» در بخش مستندهای بلند بخش ملی و بین‌الملل شانزدهمین جشنواره سینما حقیقت حاضر شده بود. این اثر به تهیه‌کنندگی مریم نقیبی درباره کوهنوردی به نام آقا نعمت است که با کمترین امکانات قله‌های متعددی را  را زیر پا نهاده است. حالا او تصمیم می‌گیرد یک صعود زمستانی از چهار جبهه به قله دماوند داشته باشد. تصمیمی که از نگاه بسیاری از کوهنوردان غیرممکن است.

تک‌روستا در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی خبرگزاری آنا عنوان کرد: این روزها به خاطر  فراهم کردن شرایط پیش‌تولید مستند جدید خودم به مشغول رفت و آمد در شهرهای مختلف هستم. طرح چند مستند را در گونه‌های مختلف در دست دارم که امیدوارم بتوانم آنها را به نتیجه برسانم.

** بی‌مهری با «آقا نعمت» در حقیقت

این کارگردان گفت: متأسفانه این اثر در جشنواره از سوی هیئت داوران و مدیران  با بی‌مهری کامل مواجه شد و آن را ندیدند. در حالی که اگر اخبار، نقد‌ها و یادداشت‌های روز‌های برگزاری جشنواره را مرور کنید می‌بیند که اثر جسورانه‌ای بود که با استقبال مخاطبان مواجه شده بود. ضمن این که جزو ۴ فیلم بلند بخش بین‌الملل هم بود.

وی افزود: این مستند از پرمخاطب‌ترین آثار جشنواره بود که اکران‌های شلوغی داشت. حتی مخاطبان و کوهنوردانی که در اکران دوم به تماشای فیلم آمده بودند تا نیم ساعت پس از پایان فیلم در لابی سالن محل نمایش حضور داشتند و با خودِ آقا نعمت، من و عوامل فیلم صحبت می‌کردند. حتی مدیران و برگزارکنندگان هم در گفتگو با من به این موضوع اذعان داشتند که مشخص است که برای تولید این اثر زحمت کشیده شده؛ اما نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد که در اهدای جوایز با این مستند این‌گونه برخورد شد.

تک‌روستا اظهار کرد: گاهی فکر می‌کنم دست‌هایی پشت‌پرده هست. ببینید، تقریباً برای همه فیلم‌های جشنواره امسال در سایت مرکز گسترش نقد و یادداشت نوشته شد، اما از مستند آقا نعمت چیزی نوشته نشد. متأسفانه شرایط برگزاری جشنواره‌های سینمایی در کشور ما به گونه‌ای است که خیلی اوقات باعث دلسردی هنرمندان می‌شود. به ویژه هنرمندانی که با انگیزه و امید پا به عرصه گذاشته‌اند و می‌خواهند یک اثر هنرمندانه تولید کنند. به این ترتیب یا به سمت جشنواره‌های خارجی تمایل پیدا می‌کنند و یا این که از ذوق هنری خودشان عقب‌نشینی صرفاً سلیقه و نگاه جشنواره‌ها برایشان اهمیت پیدا می‌کند.

 این فیلمساز عنوان کرد: شما دیدید که در جشنواره فیلم فجر امسال مستند «۶۴۱۰ روز اسارت» در بخش فیلم‌های مستند انتخاب شد که پیش از این از شبکه افق هم پخش شده بود و طبق آیین‌نامه نمی توانست در جشنواره حاضر باشد. درست است که این مستند درباره ایام اسارت شهید لشگری است اما به نظر من شهدا هم راضی نیستند که به نام حمایت از فیلم‌های ارزشی قانون را دور بزنیم.

اولویتم در مستندسازی مخاطبان هستند نه جشنواره‌ها

وی درباره اکران این مستند نیز گفت: با حوزه هنری صحبت‌هایی داشته‌ایم و قرار هست که در سینماهای حوزه این مستند را اکران کنیم. در چند جشنواره معتبر خارجی که بخشی از آنها جشنواره‌های ورزشی هستند هم ثبت‌نام کرده‌ایم. البته یکی از نگرانی من این است که چون مستند ما تصویری سرشار از امید و انگیزه از ایران ارائه می‌دهد و بخش‌های مربوط به کوهنوردی آن هم تصاویری جذاب از ایران را دارد توسط برخی از این جشنواره‌ها کنار گذاشته شود.

** اولویت با مخاطب است نه جشنواره

این مستندساز افزود: به همین خاطر است که می‌خواهم از این به بعد نگاه و هدفم در مستندسازی را روی مخاطب متمرکز کنم. البته  جشنواره‌های مستند مهم هستند، اما دیگر برایم اولویتی که قبلاً داشت را ندارد.  

وی اظهار کرد: هر جشنواره‌ای سلیقه و طیف فکری خاص خود را دارد که اگر شما بخواهید یک اثر مستقل را در قالب هنر سینما بسازید به آن  بی‌توجهی می‌شود.

انتهای پیام/

نمایش بیشتر